2- فقدان مباني نظري مشخصي كه در آن پس از معرفي چارچوب يك نظريه خاص يا تلفيقي از نظريه‌ها، يادگيري راتعريف و ارزشيابي توصيفي را به آن ارتباط دهد.

3- ناهماهنگي و ناسازگاري بين اهداف طرح و اصول آن به سبب عدم وجود مباني نظري محكم و مستند.

4- عدم اجراي آزمايشي طرح ارزشيابي توصيفي در سطح نمونه خرد در يك استان و اجراي آزمايشي آن در سطح كلان و ملي بدون آنكه قبلاً در ارتباط با هماهنگي عناصر طرح ارزشيابي با يكديگر تدابير علمي و اجرايي انديشيده شده باشد.

5- ناكامي در فراهم آوردن شرايط مناسب براي تغيير مقياس كمي به مقياس كيفي (نقص در كارنامه توصيفي).

 6- ناهماهنگي در اجراي ارزشيابي توصيفي در سطح مدارس مشمول.

 7- ناكامي در فرآهم آوردن شرايط مناسب براي ارايه بازخوردهاي فرآيندي در ارتباط با تكوين يادگيري دانش‌آموزان.

 8- عدم كاهش حساسيت والدين مشمول طرح نسبت به نمره. نتايج ارزشيابي جهت اصلاح طرح ارزشيابي توصيفي به شوراي عالي منعكس شد تا بر اساس آن بانيان و مجريان طرح اقدامات لازم را به عمل اورند. طرح ارزشيابي توصيفي در سال 85-1384 علاوه بر دانش‌آموزان اول و دوم در مورددانش‌آموزان پايه سوم ابتدايي نيز در برخي ازمناطق آموزشي به صورت آزمايشي اجرا درآمد. گروه اندازه‌گيري و ارزشيابي آموزشي از همان ابتداي اجراي طرح مذكور، پينشهاد[ پژوهشي براي ارزشيابي طرح را در شوراي تخصصي تدوين و در كميسيون تخصصي پژوهشكدة تعليم و تربيت به تصويب رساند و متعاقب آن با نظر و كمك اساتيد روانسنجي، روانشناسي و برخي از كارشناسان سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي درسي و نيز برخي معلمان مجرب و نمونه به تدوين و اجراي اوليه ابزارهاي سنجش متغيرها به منظور برآورد شاخصهاي روان‌سنجي آنها اقدام كرد. سپس با توجه به حجم نمونه و استانهاي منتخب، مجريان 10 استان را جهت اجراي ابزارها به پژوهشكده دعوت كرد و با حضور ناظر محترم طرح و نيز كارشناسان و معلمان تهيه‌كننده ابزارهاي سنجش،

شيوه‌هاي 1) نمونه‌گيري از دانش‌آموزان،

2) اجراي ابزارهاي سنجش، 3) تفسير،

4) نمره‌گذاري، 5) ورود داده‌ها را به آنان آموزش داد.

ابزارهاي اندازه‌گيري در مورد 9651 دانش‌آموز، 77نمونه مدير، 294 معلم و 965 اولياي دانش‌آموزان مدارس مشمول (مطالعه) و غيرمشمول (مقايسه) به اجرا درآمد. نتايج ارزشيابي اجراي آزمايشي ارزشيايب توصيفي در سال 85-1384 نشان داد. طرح ارزشيابي توصيفي در تحقق برخي از اهداف پيش‌بيني شده از سوي شوراي عالي و معاونت آموزش عمومي و تحصيلي موفق و در بسياري از موارد ناموفق بوده است. در سه سال اجراي آزمايشي ارزشيابي توصيفي دومين هدف كميسيون معين شوراي عالي آموزش و پرورش يعني ارتقاي سطح بهداشت رواني از طريق افزايش بهداشت رواني محيط ياددهي – يادگيري كاملاً تحقق يافته است. همچنين هفتمين هدف معاونت آموزش عمومي يعني فراهم آوردن زمينة تأكيد بر فرايند و كاهش تأكيد بر نتايج آموزش و پرورش تا حد نسبتاً قابل قبولي تحقق يافته است. در ديگر موارد نتايج نشان داد كه اكثر اهداف پيش‌بيني شده مهم تحقق نيافته‌اند و يا زمينه‌هاي تحقق آنها هنوز فراهم نشده است. براي نمونه

 1- بهبود نگرش دانش‌آموزان نسبت به يادگيري،

2- افزايش ماندگاري ذهني (دوام و پايداري يادگيري)،

3- توجه به اهداف سطوح بالاتر حيطه شناختي،

 4- تعميق يادگيري،

5- افزايش فرصت يادگيري از طريق مشاركت والدين در امر ياددهي و يادگيري،

 6- كاهش حساسيت والدين به نمره،

7- ارائه بازخواهي پيوسته در مورد فرايند يادگيري،

8- ايجاد فرصت اصلاح براي دانش‌آموزان و معلم براي رفع كاستيهاي فرايند يادگيري، 9- استفاده از بازخوردهاي فرايندي در مسير بهبود يادگيري،

10- به كارگيري ابزارهاي متفاوت سنجش توصيفي از جمله اين موارد هستند. منبع : محمد حسنی ( www.baher.blogfa.com)